Heeft de goede oude vakantiekaart afgedaan? Nee hoor!!! De aantallen zijn weliswaar sterk afgenomen, maar nog altijd krijgt de post in de zomer per week een paar miljoen vakantiegroeten uit binnen- en buitenland te verwerken. Als u een gemiddelde Nederlander bent, moet u dit jaar zo’n vijf vakantiekaarten (hebben) ontvangen. En als rechtgeaarde filatelist hoort u vast tot de 49 procent van de Nederlanders die bij voorkeur per post hun reisgroeten en –impressies aan familie en vrienden overbrengen. Uit een onderzoek meent PostNL zelfs te kunnen concluderen dat de zelf gefabriekte elektronische ansichtkaart op zijn retour is. Zeg nu zelf: het is voor de ontvanger toch veel leuker om uit verre oorden een fraai bezegelde ansicht in de bus te vinden dan een mailtje in de box?
Voor de Volkskrant stond evenwel al zo’n beetje vast dat de vakantiekaart - "een vrolijk kartonnetje met een postzegel" - het uitsterven nabij was. Hoog tijd dus om "een museum van de ansichtkaart" in te richten. In de krant van 9 juli riep de reisredactie de lezers op om daarvoor materiaal aan te leveren. "Stuur een vakantiekaart. De mooiste, gekste, ontroerendste of lelijkste die u kunt vinden graag".
Zou je inzending misschien ook een postale grap mogen zijn? Als ze zo graag een museumstuk willen hebben, bedacht ik, dan meteen ook maar iets uit een ver verleden. Ik vond een blanco ansichtkaart van Nijmegen uit circa 1930, schreef er in mijn beste jaren-dertig-handschrift o.m. "Een warme groet uit den Vierdaagsche" op, frankeerde de kaart met een gebruikte postzegel uit die tijd en verzond hem. En warempel, hij kwam nog aan ook!!
Hoe ik dat weet? Wel de kaart was de redactie blijkbaar zo opgevallen, dat een gedeelte in de krant van 27 augustus werd afgebeeld, samen met een dozijn andere curieuze inzendingen. Er was een karrenvracht kaarten binnengekomen, uit zowat alle werelddelen. De redactie had er een berg werk aan om ze in allerlei categorieën onder te brengen: saai, kitsch, (oer)lelijk, nostalgie, pikant folklore en natuurlijk-zonnige strandtaferelen, waarvan sommige met exact dezelfde foto een hele rij Noordzee-badplaatsen heten te verbeelden. Kortom, moest de redactie toegeven, "de ansichtkaart is springlevend". dus nog lang niet rijp voor het museum. Dat woord kwam dan ook in het hele stuk niet meer voor. Met PostNL weet je het nooit. Misschien zou mijn kaart als los poststuk inderdaad gewoon zijn bezorgd-na tachtig jaar... Maar voor de zekerheid heb ik hem toch maar in een envelop verstuurd.
Bron: Johan Jongsma, uit het blad van Op Hoop van Zegels, oktober 2011
Copyright © 2009-2012 Statuut 80